Dixit to kreatywna gra towarzyska wypełniona pomysłowymi ilustracjami zaprojektowana przez Jean-Louisa Roubirę. Gracze na zmianę stają się gawędziarzami, próbując wskazać kartę w ręce, która nie jest ani zbyt niejasna, ani zbyt oczywista. Po wymieszaniu kart od każdego z graczy, wszyscy głosują na kartę, która ich zdaniem należy do gawędziarza. Punkty są przydzielane na końcu każdej rundy, a zwycięzcą zostaje pierwszy gracz, który osiągnie koniec toru punktowego.

Podsumowanie gry

Na początku gry każdy gracz otrzymuje sześć kart. Każda z tych dużych kart pokazuje tylko obraz przedstawiający jakąś kapryśną i kreatywną scenę. Gracz zostaje wybrany jako pierwszy narrator, rozpoczyna się pierwsza runda. Narrator umieszcza jedną ze swoich kart zakrytą, nie pokazując jej, a następnie podsuwa wskazówkę dla tej karty. Wskazówką może być fraza, pojedyncze słowo, a nawet dźwięk. Ten aspekt gry jest bardzo otwarty i stanowi doskonałą okazję dla graczy do kreatywności. Widziałem na przykład, że ludzie używają tekstów piosenek, a nawet odnoszą się do innego gracza przy stole (np. “Pomysł Daniela na relaksujący wieczór”).

Po wybraniu wskazówki, każdy z graczy potajemnie wybiera kartę z ręki, która ich zdaniem najlepiej pasuje do wskazówek narratora. Zachęcanie do wybierania najlepszej karty jest możliwe, ponieważ istnieje możliwość zdobycia punktów, jeśli inni gracze błędnie uznają twoją kartę za gawędziarza. Następnie wszystkie karty są tasowane, a następnie odkrywane, aby wszyscy gracze mogli je zobaczyć. Każdej karcie przypisany jest numer, a następnie każdy gracz, z wyjątkiem gawędziarza, potajemnie głosuje na kartę, o której sądzi, że opowiadacz używał jej wskazówki (metody głosowania różnią się między poszczególnymi wydaniami Dixit, ale koncepcja pozostaje taka sama). Gdy wszystkie głosy są oddane, narrator ujawnia swoją kartę, a runda przechodzi do punktowania.

Istnieje kilka sposobów na zdobywanie punktów w Dixit:

Jeśli gawędziarzowi uda się, że przynajmniej jedna osoba odgadnie poprawnie jego kartę, ale nie wszyscy gracze, otrzymają 3 punkty. Oznacza to, że narrator musi znaleźć właściwą równowagę między wskazówką, która prowadzi do jego karty, a pojęciami zbyt oczywistymi. Ta zasada punktacji jest istotą tego, co sprawia, że ​​Dixit działa.
Jeśli którykolwiek z graczy lub żaden z graczy poprawnie wybrał kartę narratora (co oznacza, że ​​narrator nie zdobył punktów), wszyscy gracze oprócz narratora otrzymują 2 punkty.
W przeciwnym razie, jeśli gawędziarz z powodzeniem strzelił, każdy gracz, który poprawnie wybrał kartę narratora, otrzymuje 3 punkty.

Maksymalna liczba punktów, jaką można zdobyć w rundzie, wynosi 6.

Jak się gra w Dixit?

Dixit to gra towarzyska, ale koncentruje się na kreatywności i interpretacji szalonych ilustracji, które mogą przenosić różne abstrakcyjne znaczenia w zależności od twojej perspektywy. Podczas większości rund gracz nie będzie gawędziarzem, więc częściej próbuje przeanalizować zestaw kart, próbując dostać się do głowy narratora i określić, która karta doprowadziłaby do wskazania, które zostało użyte. Będzie kilka rund, w których odpowiedź będzie dość oczywista, albo dlatego, że wskazówka była zbyt szczegółowa, albo dlatego, że gracze po prostu nie mieli dobrych kart do dodania. Innym razem, odwrócisz karty i wszyscy będą jęczeli (w dobrym tego słowa znaczeniu), ponieważ zdają sobie sprawę, że wiele kart jest silnymi kandydatami do poprawności. A jeszcze innym razem, pomyślisz, że jest to oczywisty wybór, tylko po to, aby dowiedzieć się, że odgadłeś niepoprawnie i ktoś miał kartę, która była jeszcze lepiej dopasowana do wskazówki niż karta narratora! Niezależnie od przypadku, rundy mijają szybko i jest to dość relaksujące ćwiczenie próbowania wykształconych przypuszczeń na podstawie dostępnych obrazów.

Druga część gry polega na zastanawianiu się nad własnymi wskazówkami, których możesz użyć, gdy jesteś gawędziarzem. Dla wielu graczy jest to coś, czego się boją, czy to dlatego, że czują, że nie są zbyt kreatywni, czy z powodu obaw, że ich wskazówka nie zakończy się sukcesem i publicznie “zawiodą” przed grupą. Staram się zachęcić ludzi, aby nie brali tej części gry zbyt poważnie, przypominając im o kilku rzeczach:

To gra towarzyska!

Gra sama w sobie jest o wiele ważniejsza niż punktowanie.

Masz dużo czasu, aby pomyśleć o tropie, podczas gdy inni gracze są gawędziarzem. Kiedy myślisz, że masz jeden, po prostu zapisz tę kartę z tyłu dłoni, aby była gotowa do czasu, gdy twoja kolejka się toczy.
Im więcej graczy, tym rzadziej będziesz musiał podawać wskazówki. Miałem nawet grę (z ~ 8 graczami, używając Dixit: Odyssey), która skończyła się, zanim wszyscy zaczęli być gawędziarzem! Przedłużyliśmy grę, aby dać każdemu szansę (w końcu jest to gra towarzyska, punktacja jest dość spokojna), ale warto pamiętać, że nawet jeśli nie znosisz bycia gawędziarzem, to jest to niewielki procent gry.
Najgorszy przypadek, błąd po stronie bycia niejasnym, zamiast oczywistym. Czasami trudno jest wymyślić wspaniałe wskazówki, w takim przypadku lepiej jest uczynić swoją wskazówkę trudniejszą niż łatwą. Jeśli jest to łatwe, prawdopodobne jest, że wszyscy zgadną, a ty nie otrzymasz punktów. Jeśli jednak utrudnisz to potrzebujesz tylko jednej osoby, która odgadnie.
Pamiętaj, że nawet świetna wskazówka może się nie udać, jeśli karty Ci nie podpasują. Jeśli tak się składa, że ​​żaden z graczy nie ma kart, które pasują do twojej wskazówki, twoja karta może okazać się oczywista, niezależnie od jakości wskazówki. I odwrotnie, widziałem wskazówki, które wydawały się zbyt oczywiste, ale zakończyły się sukcesem po prostu dlatego, że jeden inny gracz miał “doskonałą” kartę. Więc nie przejmuj się zbytnio, jeśli nie zdobywasz punktów jako gawędziarz; to nie musi oznaczać, że źle wykonałeś zadanie.

 

Pomimo wszelkich wysiłków mających na celu ułatwienie graczom korzystania z Dixit, nadal będą ludzie, którzy po prostu nie polubią jej. Nadal gra a szeroki urok, a w porównaniu do innych gier towarzyskich, Dixit jest powiewem świeżego powietrza pod względem zapewniania wsparrcia dla kreatywności, a także zawiera strukturę punktowania, która nagradza umiejętne granie.

FAQ

Jaka jest wartość ponownej gry?

Im więcej grasz w Dixit, tym więcej zobaczysz tych samych kart. Jest to nieco złagodzone przez kupowanie rozszerzeń, ale oczywiście nadal będziesz widzieć karty, które widziałeś wcześniej. Czy boli wartość powtórki? Nieznacznie, moim zdaniem. Jasne, możesz dobierać karty, o których dawałeś wskazówki w przeszłości, ale każda karta jest otwarta na tyle interpretacji, że naprawdę istnieje nieograniczona ilość ważnych wskazówek, które można wykorzystać. Dodatkowo głównym punktem decyzyjnym jest wybór karty z grupy innych kart. Gdy weźmiesz pod uwagę wszystkie permutacje kart, które mogłyby stworzyć tę grupę, w połączeniu z nieskończoną liczbą potencjalnych wskazówek, które mogłyby zostać użyte, szybko zrozumiesz, że rozgrywka nigdy nie będzie się wydawać powtarzalna. Rozumiem jednak, że emocje związane z oglądaniem nowych kart zaczynają zanikać w czasie, co (choć nie wpływa na rozgrywkę) jest z pewnością namacalną częścią cieszenia się Dixit. To jest miejsce, w którym bardzo poleciłbym wzięcie rozszerzenia, aby wprowadzić nowe życie do swojego zestawu, a do wyboru jest obecnie mnóstwo dodatków. Wszystko to, jak sądzę, uważam, że wartość ponownej gry w Dixit jest bardzo wysoka.

Jak się gra na różną ilość graczy?

Zazwyczaj nie będę wyciągał Dixita z mniej niż 5 graczami. Ponieważ zestaw bazowy to gra tylko od 3-6 graczy, pozostawia dość ograniczony zasięg (5-6 graczy), gdzie Dixit jest dobrym rozwiązaniem. Gra się bardzo dobrze, ale bardzo polecam zestaw Dixit: Odyssey, który rozszerza grę, aby wesprzeć do 12 graczy. To naprawdę otwiera ją na wszechstronność gier towarzyskich i mogę potwierdzić, że grałem kiedyś z 11 graczami, to poszło naprawdę dobrze.

Jakie gry są podobne?

W momencie premiery Dixit był naprawdę innowacyjną koncepcją, która nie zawierała wielu bezpośrednich porównań między istniejącymi grami. Jednak, podobnie jak każda udana innowacja, zainspirowała wielu następców, którzy dalej eksplorowali ideę kreatywnej gry towarzyskiej i używania rozmaitych ilustracji. Mysterium i Muse dokonują bezpośrednich porównań, podczas gdy inne gry w tym samym stylu mogą zawierać oszustwo: morderstwo w Hong Kongu i koncepcja.

Jak długo trwa rozłożenie?

Krótko. Wystarczy wybrać kolory gracza, przetasować talię i rozdać wszystkim sześć kart.

Jak trudno jest uczyć nowych graczy?

Szybko i łatwo, jak można by się spodziewać po dobrej grze towarzyskiej. Nowi gracze mogą mieć małe problemy z uchwyceniem “spróbuj zdobyć przynajmniej jednego gracza, aby zgadnąć twoją kartę, ale nie wszystkich”, ale łatwo jest wskoczyć do gry i pozwolić im uczyć się z doświadczenia.

Rzeczy do polubienia

+ Grafika jest piękna i pomysłowa

Zwłaszcza w twoich pierwszych grach Dixit (lub podczas miksowania z rozszerzeniami), wiele radości czerpiesz po prostu z oglądania nowych kart i studiowania szczegółów ilustracji. Często muszę przypominać ludziom, aby nie wskazywali kart po ich odwróceniu, ale wiele razy gracze albo się śmieją, albo komentują po prostu dlatego, że grafika może być tak zaskakująca i interesująca. Styl plastyczny naprawdę napędza grę i sprawia, że ​​wszystko działa, a to jest najważniejsza rzecz, która odróżnia ją od innych gier.

+ Rozwój kreatywności

Jako gawędziarz Twoja wskazówka może być praktycznie wszystkim. Dzięki temu gracze mogą być sprytni i zabawni, a także sprawić, że będą one bardziej zaangażowane umysłowo po prawej stronie mózgu. Gra zapewnia ramy do gry, ale następnie zachęca graczy do bycia integralną częścią wewnętrznej pracy maszyny.

+ Gra towarzyska z punktacją opartą na umiejętnościach

Gry towarzyskie koncentrują się raczej na zabawie większej grupy ludzi niż na zadowoleniu ze strategii lub mechaniki gry. Uważam jednak, że niektóre z najlepszych gier towarzyskich to te, które mogą utrzymać ten czynnik “rozrywkowy”, a jednocześnie są tak skonstruowane, aby zachęcać i nagradzać graczy za grę na wysokim poziomie. Umiejętność zdecydowanie nie przejawia się w decyzjach strategicznych, ale zazwyczaj zwycięskim graczem jest ten, który zdobył ją dzięki umiejętnym interpretacjom w trakcie gry. Pozwala to poczuć Dixit bardziej “grą partyjną dla graczy”, a jednocześnie ma szeroki urok, który płynnie obejmuje graczy, którzy w ogóle nie dbają o wynik.

Rzeczy, których nie lubię

– Twórcze wymaganie sprawia, że ​​czujesz się trochę mniej dostępny

Gry towarzyskie mają być jednymi z najbardziej dostępnych doświadczeń, z prostymi zasadami, krótkim czasem gry i możliwością wspierania dużej grupy graczy. Dixit pięknie spełnia te kryteria, ale fakt, że prosi graczy o wymyślenie własnych wskazówek, obniża ich elastyczność w dopasowywaniu różnych sytuacji w grach. Niektórzy ludzie nie cieszą się Dixitem, a posiadanie jednej z tych osób w waszej dużej grupie może wystarczyć, aby nie uderzyć w stół. Brzmi to jak skarga dotycząca każdej gry i na pewno odnosi się do większości, ale w moich doświadczeniach odkryłem, że Dixit został pominięty z powodu osobistych preferencji mniejszości częściej niż przeciętna gra towarzyska, a głównym powodem jest to, że niektórzy ludzie po prostu nie lubią presji wymyślania własnych wskazówek.

– Podstawowa gra obsługuje tylko 6 graczy

Wspomniałem już, że moja kolekcja Dixit obejmuje Dixit: Odyssey, która pozwala na obsługę gry do 12 graczy. Kiedy grałem tylko w podstawową grę, wydawało mi się, że wpadła w tę dziwną otchłań, w której była to gra towarzyska, która ma tendencję do zachęcania większej liczby graczy, ale działała maksymalnie z 5-6. Teraz czuję się o wiele bardziej komfortowo, przenosząc Dixit na różne imprezy towarzyskie, ponieważ Odyssey zapewnia bardzo szeroki zakres liczby graczy, dla których będzie działał. Jeśli kupujesz Dixit po raz pierwszy, myślę, że albo gra podstawowa, albo Dixit: Odyssey (która jest samodzielna, więc nie wymaga podstawowej gry) są dobrym wyborem, ale jeśli często grasz w grę, uważam Dixit: Odyssey za must-have.

Rozszerzenia

W tym momencie jest całkiem jasne, że jestem wielkim fanem zestawu Dixit: Odyssey i tego, co wnosi do stołu pod względem liczby graczy. Myślę, że każdy, kto chce rozwinąć grę bazową, powinien zdecydowanie sprawić, że Odyssey będzie kolejnym zakupem, ponieważ nie tylko wzmacnia odmianę karty, ale także zapewnia wsparcie dla “prawdziwej gry towarzyskiej”. Gdy Odyssey jest częścią Twojej kolekcji, wciąż dostępnych jest kilka rozszerzeń, które po prostu dodają nowe karty. Ze względu na naturę Dixit, nie możesz się pomylić z dodaniem partii nowych kart do gry. Oto kilka rad, kiedy chce kupić nowy dodatek:

Uważaj na zestawy duplikatów – Dixit ma dziwną historię z wydaniami i rozszerzeniami, dlatego niektóre zestawy, które mają różne nazwy, zawierają te same karty. Zanim dokonasz zakupu, polecam najpierw wyszukiwanie niektórych kart z ekspansji online, aby potwierdzić, że ich jeszcze nie masz.
Różne style artystyczne – nie wszystkie rozszerzenia są ilustrowane przez tego samego artystę, a między nimi występują wyraźne różnice w stylu. To naprawdę subiektywne, które ekspansje dostarczają najlepszej treści, więc najlepiej jest przeglądać online na kilku przykładowych kartach z różnych rozszerzeń i decydować, które style wyglądają najbardziej atrakcyjnie.
Nie polecam kupowania wielu rozszerzeń naraz. Raczej bym zagrał to, co masz, dopóki nie poczujesz, że widziałeś większość kart i zaczynasz szukać nowych treści. Potem wziąłbym jedną ekspansję, miksował ją, a potem grał przez chwilę, aż znów osiągnę to samo. Obecnie nie mam wszystkich (lub nawet połowy) dostępnych rozszerzeń, ale podoba mi się, że zawsze mam możliwość nadania mu świeżego powietrza, jeśli będę intensywnie grał mój obecny zestaw.

Projekt gry

Projektując grę, łatwo jest ograniczyć myślenie do elementów, które są często spotykane w grach. Ile gier korzysta z kości 6-stronnych, nie dlatego, że w konkretny sposób rozwiązują one problem projektowania, ale dlatego, że są najczęstszym sposobem uzyskania losowego wyniku? Uważam, że jako projektant trzeba być świadomym tej tendencji w stosunku do znajomych i naprawdę zadać sobie pytanie, jaki problem próbujesz rozwiązać, zanim przystąpisz do wspólnego rozwiązania. Dixit to gra, która może zostać stworzona tylko przez prawdziwe wyzwanie dla tego, jakie składniki powinny prowadzić grę planszową. W Dixit, jedynym komponentem i tym, który odróżnia go od innych projektów, są karty zilustrowane kreatywnymi obrazami.

Ciekawi mnie, gdzie zaczęła się historia pomysłu na Dixit. Czy zaczęło się od ilustracji, a następnie od problemu projektowego polegającego na konstruowaniu reguł, które je wykorzystywały? Czy może zaczęło się od dawania oczywistych, ale niezbyt oczywistych wskazówek, które prowadziły do ​​idei obrazów, które mogłyby być otwarte na interpretację? Niezależnie od przypadku, doceniam, że projekt zasadniczo wymyślił komponent, a następnie stworzył doświadczenie, które było możliwe tylko dzięki temu komponentowi. Ta wymyślona koncepcja użycia w pełni ilustrowanych kart nie ogranicza się do Dixit, ale otworzyła nowe obszary projektowania do eksploracji, tak jak w Mysterium i Muse. Nasuwa się pytania typu “jakie inne składniki można wymyślić i jakie doświadczenia mogą one przynieść, a które nie mogłyby zostać osiągnięte w inny sposób?” Myślę, że widzimy, że niektóre z tych możliwości są odkrywane dzięki dodawaniu cyfrowych aplikacji do gier planszowych. pozwalają na interakcje i rozgrywkę, które po prostu nie byłyby możliwe bez oprogramowania. Fajnie jest zobaczyć, a Dixit świetnie sobie radzi z włączaniem nowej koncepcji w usprawnione wrażenia bez żadnych zakłóceń.

Podsumowanie

Jeśli szukasz gry towarzyskiej, która zachęca do kreatywności, Dixit zapewnia wciągającą przestrzeń do zabawy, inspirowaną pięknymi i pomysłowymi ilustracjami i napędzaną wyobraźnią graczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *